Podstawą prawną planowanych działań brytyjskiego rządu jest Sanctions and Anti-Money Laundering Act z 2018 r., który umożliwia użycie sił zbrojnych w celu egzekwowania sankcji nałożonych przez Wielką Brytanię. Dotychczas władze tego państwa wpisały na listę sankcyjną ponad 500 statków „floty cieni”, sprawdziły ubezpieczenia 600 jednostek, a 200 z nich zmusiły do oddalenia się od brytyjskich wód terytorialnych. Tankowce i masowce pływające pod fałszywą banderą lub niezarejestrowane mają być uznawane za bezpaństwowe, co umożliwi siłom specjalnym prowadzenie operacji abordażowych. W ten sposób Wielka Brytania chce nie tylko ograniczyć rosyjskie zyski z handlu ropą naftową, ale także odpowiedzieć na wykorzystywanie przez Rosję „floty cieni” do działań sabotażowych i wywiadowczych. Zapowiedź stosowania bardziej zdecydowanych środków jest konsekwencją skutecznych operacji USA na Morzu Karaibskim i Atlantyku, w wyniku których zatrzymano sześć jednostek przemycających ropę z Wenezueli. Na początku stycznia br. brytyjskie siły powietrzne (RAF) i Royal Navy wspierały amerykańską Straż Przybrzeżną i siły specjalne w trakcie zatrzymania rosyjskiego tankowca Bella-1/Marinera między Szkocją a Islandią. Mimo eskorty tankowca przez rosyjską marynarkę wojenną Rosja nie zdecydowała się na użycie siły, by powstrzymać zatrzymanie jednostki, co uznano za przejaw jej słabości i podważenia wiarygodności. Amerykański i brytyjski model egzekwowania sankcji może być naśladowany przez państwa UE.

O zatrzymaniu statku Marinera pisali Filip Bryjka, Anna Maria Dyner i Rafał Tarnogórski