Umowa tworzy jedną z największych stref wolnego handlu na świecie, obejmującą ok. 1,9 mld ludzi, i umożliwia większe wykorzystanie potencjału gospodarczego UE i Indii. Zakończenie negocjacji po 18 latach demonstruje wolę stron do zacieśnienia partnerstwa i stanowi sygnał wsparcia dla wolnego handlu i multilateralizmu w czasach protekcjonizmu i polityki siły. Na historyczną decyzję wpłynęły z jednej strony polityka Donalda Trumpa i nakładanie ceł na Indie i UE, z drugiej zaś obawy przed Chinami i chęć dywersyfikacji globalnych łańcuchów dostaw. Porozumienie handlowe ma wymiar strategiczny i stwarza nowe możliwości współpracy w zakresie nowoczesnych technologii i obronności. Wzmocnieniu tego drugiego wymiaru służy podpisanie umowy o partnerstwie w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony, dopiero trzeciego tego typu porozumienia UE w Azji – po Japonii i Korei Płd. Tworzy to ramy do bliższej współpracy przemysłów obronnych państw UE i Indii, co będzie służyło także zmniejszeniu uzależnienia Indii od Rosji w zakresie importu broni. Mimo odmiennej polityki wobec Rosji strony zdecydowały, że chcą podniesienia relacji na wyższy poziom i ich rozwoju w nowych obszarach. Poprawie współpracy będą służyć przyjęty pięcioletni plan partnerstwa i pozostałe porozumienia, m.in. w zakresie mobilności pracowników.