W ocenie fińskiego wywiadu Rosja wykorzystuje negocjacje pokojowe do osłabiania zachodniej determinacji do wspierania Ukrainy. Dzięki przewadze w zakresie rezerw osobowych, produkcji dronów czy wykorzystywania artylerii i bomb szybujących Rosja kontynuuje wojnę na wyniszczenie, co ma zmusić ukraińskie władze do zaakceptowania rosyjskich żądań. Mimo zachodnich sankcji rosyjski przemysł obronny utrzymuje wysoki wolumen produkcyjny (przy obniżonej jakości) dzięki współpracy materiałowo-technicznej z Chinami, Koreą Północną i Iranem oraz gospodarczej z Indiami. Osiągnięcie przez Rosję celów wojennych na Ukrainie umożliwi jej szybką rozbudowę potencjału wojskowego gromadzonego w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, co nie będzie jednak stanowić bezpośredniego zagrożenia dla Finlandii w 2026 r. Wojna na Ukrainie utrudnia Rosji proces tworzenia nowych jednostek i wzmacniania brygad (np. w Arktyce) do poziomu dywizji. Przewidywana jest jednak eskalacja sytuacji w regionie Morza Bałtyckiego metodami hybrydowymi, zwłaszcza poprzez akty sabotażu wobec morskiej infrastruktury krytycznej, naruszanie przestrzeni powietrznej i wód terytorialnych, a także zakłócanie swobody żeglugi w wyniku zagłuszania systemów nawigacyjnych i innych incydentów.