Po raz drugi pełnoprawnymi uczestnikami spotkania B9 były Dania, Finlandia, Islandia, Norwegia i Szwecja (N5). Posłużyło ono zbliżeniu stanowisk przed zaplanowanym na lipiec szczytem NATO w Ankarze, który będzie m.in. próbą przezwyciężenia rozdźwięków między USA a pozostałymi sojusznikami, spowodowanych polityką prezydenta Donalda Trumpa, Państwa B9 i N5 w deklaracji końcowej ze spotkania potwierdziły istnienie wspólnoty bezpieczeństwa od Morza Czarnego po Arktykę i wolę współpracy w celu jego zachowania. Podkreśliły także fundamentalne znaczenie sojuszu z USA oraz percepcję Rosji jako „najważniejszego, długoterminowego i bezpośredniego” zagrożenia. Państwa N5 zachowują spójną ocenę rosyjskiej polityki, wskazując i na Arktykę, i na Morze Bałtyckie jako obszary potencjalnej konfrontacji. Dlatego pozostają silnie zaangażowane we wzmacnianie bezpieczeństwa państw bałtyckich, m.in. utrzymując tam swoje kontyngenty. Z drugiej strony w ocenie bezpieczeństwa prezentowanej przez państwa B9 istnieją istotne rozdźwięki – tylko Polska, Rumunia i państwa bałtyckie jednoznacznie postrzegają Rosję jako zagrożenie. Utrudnia to formatowi skuteczne oddziaływanie na USA oraz sojuszników zachodnich i ogranicza potencjał współpracy z N5, tym bardziej że państwa B9 nie mają zdolności mogących wesprzeć bezpieczeństwo arktycznych obszarów północnej flanki.

O współpracy w ramach Bukareszteńskiej Dziewiątki pisali Jakub Pieńkowski i Tomasz Żornaczuk.