W dniach 31 sierpnia – 1 września br. w Biszkeku odbył się 26. szczyt Rady Głów Państw Szanghajskiej Organizacji Współpracy (SOW). Agendę szczytu zdominowały kwestie bezpieczeństwa, napięć na Bliskim Wschodzie, rozwoju infrastruktury i cyfryzacji. W przyjętej deklaracji członkowie m.in. potępili atak na Iran jako sprzeczny z prawem międzynarodowym oraz uznali zakłócenia na Morzu Czarnym za wyzwanie na globalnym rynku żywności. Antyzachodnią manifestacją było uznanie za niedopuszczalne próby dyskredytowania struktur państwowych krajów SOW. Z inicjatywy Chin ogłoszono podpisanie 28 dokumentów przewidujących m.in. utworzenie centrum AI.

Większość przyjmowanych ustaleń i dokumentów w SOW ma charakter deklaratywny, a głębsza wielostronna współpraca napotyka opór państw członkowskich w obawie przed gospodarczą i technologiczną dominacją Chin. Zamiast budowy struktur trwałej integracji przywódcy Rosji, Chin czy Indii uznają organizację z 10 stałymi członkami (np. Chiny, Rosja, Indie, Iran, Kazachstan), 2 obserwatorami i 14 państwami partnerskimi (np. ZEA, Turcja, Arabia Saudyjska) za narzędzie dyplomatyczne pozwalające na zarządzanie interesami i napięciami w Azji. Służy ona także manifestowaniu dążenia do budowy wielobiegunowego porządku międzynarodowego, alternatywnego wobec Zachodu.