Na spotkaniu szefów państw i rządów państw NATO w dniach 7–8 lipca br. w Ankarze sojusznicy będą starali się przekonać prezydenta Donalda Trumpa o korzyściach, jakie niesie dla USA udział w Sojuszu. Trump od kilku miesięcy ponownie je neguje, twierdząc, że członkowie NATO niewystarczająco wsparli USA w konflikcie z Iranem. Ponadto krytykuje część z nich za zbyt wolne zwiększanie wydatków obronnych. Amerykańska administracja chce, by państwa europejskie szybciej wzmacniały swoje siły zbrojne i przejęły główną odpowiedzialność za konwencjonalną obronę Europy w ramach koncepcji NATO 3.0. Niejasne jest natomiast, jak daleko posunie się Trump, chcąc „ukarać” i zmobilizować sojuszników. Zbyt duże i szybkie redukcje zaangażowania USA w Europie będą prowadzić do luk w zdolnościach wojskowych NATO, a kwestionowanie amerykańskiej gotowości do obrony sojuszników może zachęcić Rosję do silniejszego testowania solidarności Sojuszu. Dlatego Europejczycy będą m.in. podkreślać, że w ostatnim roku wydatki na obronność w Europie i Kanadzie wzrosły o rekordowe 20%, a wiele z nich przeznaczanych jest na uzbrojenie z USA. Podczas szczytu planowane jest podpisanie dużych kontraktów zbrojeniowych, w tym z udziałem amerykańskich firm. Sojusznicy mają również zadeklarować utrzymanie dużego wsparcia wojskowego dla Ukrainy. Trump i jego współpracownicy mogą ponownie wymienić Polskę jako „wzorowego sojusznika”, choć nie należy spodziewać się ogłoszenia na szczycie ostatecznych decyzji ws. stałej obecności wojskowej USA w Polsce. Obecnie trwają polsko-amerykańskie negocjacje na ten temat, a Pentagon ma do końca roku przeprowadzić szerszy przegląd zaangażowania wojskowego w Europie.