6 stycznia br. w Erywaniu premier Nikol Paszynian wziął udział w marszu przeciwko Karekinowi II. Żądanie ustąpienia katolikosa Paszynian uzasadniał jego powiązaniami z rosyjskimi służbami, wspieraniem prorosyjskiej opozycji i nieprzestrzeganiem celibatu przez duchownych. Premier oskarża Karekina II o posiadanie potomka. Program reformy, oprócz odwołania katolikosa, zakłada utworzenie „rady koordynacyjnej”, składającej się z 10 biskupów popierających zmiany. Ma też zostać zaktualizowane prawo kanoniczne: przepisy o transparentności finansowej i opodatkowaniu instytucji. Kościół określił działania Paszyniana jako naruszenie konstytucji Armenii. Do 2018 r. Ormiański Kościół Apostolski był blisko związany z obozem władzy prezydenta Serża Sarkisjana. Po aksamitnej rewolucji stosunki z nowym rządem pozostawały napięte. Kryzys, rozpoczęty przegraną wojną o Karabach i wezwaniami Karekina II o odsunięcie Paszyniana od władzy, zaostrzył się w 2025 r. po aresztowaniu wysokich duchownych pod zarzutem próby zamachu stanu. Konflikt jest elementem walki politycznej między obozem rządzącym a prorosyjską opozycją przed czerwcowymi wyborami parlamentarnymi, które zadecydują o kursie polityki zagranicznej Armenii i perspektywie procesu pokojowego z Azerbejdżanem.