Według doniesień medialnych USA rozważają poszerzenie współpracy z sojusznikami w celu wzmocnienia odstraszania nuklearnego w Europie, a zainteresowane taką kooperacją mają być Polska i niektóre państwa bałtyckie. Jedną z wymienianych opcji jest rozmieszczenie amerykańskiej broni jądrowej w dodatkowych bazach. Jej stacjonowanie na wschodniej flance wydaje się jednak mało prawdopodobne, gdyż często jest postrzegane w USA i Sojuszu jako prowokacyjne wobec Rosji (obawy takie wyrażał w 2025 r. wiceprezydent USA J.D. Vance). Inną ze wskazywanych możliwości jest goszczenie wyłącznie samolotów zdolnych do użycia – wymagającego zgody USA – amerykańskich bomb nuklearnych. Najprawdopodobniej chodzi o dostosowanie do tego zadania dodatkowych maszyn sojuszniczych, gdyż USA mają ograniczać dostępność własnych myśliwców do użycia w Europie. Nuklearna certyfikacja polskich samolotów jest bardziej realna niż stacjonowanie w Polsce bomb, gdyż nie byłaby tak kontrowersyjna i kosztowna. Wszystkie wskazane opcje w zróżnicowanym stopniu wzmacniałyby zdolności nuklearne NATO, a także demonstrowałyby, że USA poważnie traktują swoje zobowiązania w zakresie nuklearnego odstraszania. Jednak jego wiarygodność będzie zależna także od tego, jakie dokładnie będą zapowiadane redukcje w konwencjonalnej obecności wojsk amerykańskich w Europie. Znaczące cięcia mogą sygnalizować, że USA nie są gotowe na zaangażowanie się w konwencjonalny konflikt w obronie państw NATO, co potęgowałoby obawy, czy są skłonne zaryzykować również wojnę nuklearną. Szczególnie niekorzystne byłyby cięcia w obecności na wschodniej flance, gdyż perspektywa udziału amerykańskich żołnierzy w walkach już na samym ich początku znacząco zwiększa dla Rosji ryzyko eskalacji konfliktu, w tym użycia przez USA broni jądrowej.

O adaptacji nuklearnego odstraszania NATO pisał Artur Kacprzyk

O planach redukcji amerykańskiego wkładu w obronę Europy pisał Marcin A. Piotrowski