Wystąpienie i wywiady medialne SACEUR-a opierają się na niejawnym studium, nad którym prace zakończono w lipcu br. Zostało ono przygotowane przez Grynkewicha we współpracy z odwołanym w lipcu br. gen. Christopherem Donahue – szefem sił lądowych USA w Europie. Materiał bazuje na tzw. strategii odmowy (strategy of denial), czyli niedopuszczenia do sukcesu wojskowego Rosji nad NATO, przy wykorzystaniu doświadczeń z wciąż trwających wojen w Ukrainie i na Bliskim Wschodzie. Zwycięstwo Sojuszu w razie wojny ma zostać zapewnione dzięki utrzymaniu przewagi wojskowej i technologicznej NATO. W podejściu tym najważniejsze jest zablokowanie pierwszej fazy ataku Rosji i uniemożliwienie jej kontroli nad terytorium państw Sojuszu. Wysunięte siły i sojusznicy na wschodniej flance NATO mają być wspierani operacjami we wszystkich domenach wojskowych z pomocą precyzyjnego rozpoznania, niskokosztowych systemów i sztucznej inteligencji. Działania te mają pozwolić na rozbicie sił Rosji na terytorium NATO oraz zniszczenie jej kluczowych systemów dowodzenia i łączności. Zapisy dokumentu zapewne stanowią uzupełnienie opublikowanych w ostatnich latach planów i inicjatyw NATO, których sekwencja i hierarchia ważności nie zawsze była konsekwentna (por. tabela). Bez wglądu w pełny jego tekst trudno jest jednak ocenić praktyczne wnioski i rekomendacje. Choć zapewne zawiera on słuszne postulaty, nie odpowie na wszystkie wyzwania i problemy Sojuszu. Do najważniejszych należy zaliczyć m.in. brak szerszej strategii politycznej wobec potencjalnego przeciwnika – tzw. wielkiej strategii (nie jest nią Koncepcja z 2022 r., por. tabela), niepewność aktualnego podejścia USA do sojuszników i Rosji oraz utrzymujące się luki w siłach i środkach NATO. Upublicznienie założeń „teorii zwycięstwa” można jednak uznać za bardzo ważny sygnał dla władz Rosji i opinii publicznej oraz za wezwanie do doskonalenia taktyki sił zbrojnych NATO.