Nowe regulacje dotyczą ok. 40% obszaru ZB stanowiącego na podstawie Porozumienia Oslo II z 1995 r. tzw. terytoria typu A pod pełnym zarządem Autonomii Palestyńskiej (AP) i typu B, gdzie władze AP mają sprawować administrację cywilną. Upublicznione zostaną tam rejestry własności gruntów i zniesiony zakaz bezpośredniego nabywania ziemi przez Żydów, co umożliwi naciski na jej sprzedaż przez Palestyńczyków obywatelom Izraela. Jednocześnie to izraelskie organy będą egzekwować na terytoriach typu A i B m.in. przepisy dotyczące ochrony środowiska, co dotąd było w kompetencji władz AP. Pozwoli to Izraelowi dokonywać tam pod pretekstem naruszeń wyburzeń i konfiskat palestyńskich nieruchomości – dotąd działo się to zasadniczo na tzw. terytoriach typu C, pod pełną kontrolą Izraela. Decyzje przekazują też pod administrację Izraela miejsca kultu w Hebronie i Betlejem ważne dla Palestyńczyków z uwagi na względy tożsamościowe i przychody z turystyki. Te kroki mają uniemożliwić istnienie państwa palestyńskiego i zwiększyć poparcie w październikowych wyborach parlamentarnych prawicowych partii ministrów Becalela Smotricza i Israela Katza, stojących za ich wdrożeniem. Są sprzeczne m.in. z Porozumieniami z Oslo, Konwencjami genewskimi i opinią doradczą Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości z 2024 r.