Groźby kierowane wobec państw wspierających Iran i rozszerzenie presji na kraje niezaangażowane bezpośrednio w konflikt wskazują, że jest on postrzegany przez USA jako element szerszej rywalizacji globalnej między nimi a blokiem skoncentrowanym wokół Chin. Bezpośrednie wskazanie na ChRL sugeruje także, że naciski mogą dotyczyć nie tylko dostaw sprzętu wojskowego, ale także towarów podwójnego zastosowania, które choć domyślnie przeznaczone do użytku cywilnego, mogą mieć zastosowanie w sprzęcie wojskowym. Z wypowiedzi Trumpa wynika także, że pomimo uznania części nałożonych przez niego ceł za niekonstytucyjne przez Sąd Najwyższy USA prezydent nie rezygnuje z prób wykorzystania narzędzi handlowych jako środków nacisku politycznego. Ewentualne nałożenie ceł byłoby jednak obecnie bardziej czasochłonne i wymagające formalnie, niż gdy dokonywano tego na podstawie ustawy International Emergency Economic Powers Act. Do tego celu mogą zostać wykorzystane różne podstawy prawne – np. sekcja 301 Trade Act z 1974 r., sekcja 232 Trade Expansion Act z 1962 r. czy sekcja 338 Tariff Act z 1930 r. Najnowsze groźby będą więc prawdopodobnie mało skuteczne, zwłaszcza w kontekście wycofania się USA z pełnoskalowego konfliktu handlowego z Chinami w ubiegłym roku.