Polityczna deklaracja jest kolejnym krokiem w procesie likwidowania barier prawnych, utrudniających proces deportacji migrantów z Europy i eksternalizację zarządzania migracją, w tym tworzenie ośrodków dla migrantów w państwach trzecich. W maju ub.r. z inicjatywy Włoch i Danii dziewięciu przywódców krajów UE (Austrii, Belgii, Czech, Danii, Estonii, Litwy, Łotwy, Polski i Włoch) podpisało list otwarty w sprawie interpretacji EKPC, w którym postulowali większą swobodę państw w decydowaniu o możliwości deportacji migrantów, którzy dopuścili się przestępstw. Szerokie poparcie deklaracji kiszyniowskiej jest wyrazem upowszechnienia trendu zaostrzania kursu europejskiej polityki migracyjnej. Może przyczynić się do ograniczenia praktyki wstrzymywania decyzji o odsyłaniu migrantów przez krajowe i europejskie sądy (widoczną w przypadku umowy migracyjnej Włoch z Albanią). To jednak nie wystarczy do wyraźnej poprawy efektywności europejskiej polityki powrotowej. Zmiana taka wymaga szerszego zaangażowania państw europejskich na Globalnym Południu, w tym finansowego.

O unijnym kurskie na powroty i eksternalizację migracji pisała Jolanta Szymańska