Turcja w procesie przemian - wnioski dla strategii UE
29 WRZ 2017
Od 2013 r. tureccy politycy intensywnie głoszą nadejście „nowej Turcji”. W ich przekonaniu zmiany, które Partia Sprawiedliwości i Rozwoju zaczęła wprowadzać po objęciu władzy w 2002 r., mają ostatecznie doprowadzić do radykalnej odmiany oblicza państwa. W 2023 r. – a więc w stulecie istnienia – Republika Turcji, silna, stabilna i „pewna siebie”, zdolna kształtować sytuację w regionie, ma być jednym z ośrodków nowego, wielobiegunowego ładu międzynarodowego. Wprowadzenie systemu prezydenckiego wskutek referendum z 16 kwietnia 2017 r. stanowi kolejny krok, a zarazem nowy impuls, w tym kierunku.

Te pomysły – i niełatwe uwarunkowania, w jakich są realizowane – powodują, że od dłuższego czasu Turcja nie znika z czołówek gazet na całym świecie. Badacze i analitycy zastanawiają się, jakie będzie nowe oblicze Republiki Turcji. Czy nadal będzie ona świeckim państwem, zorientowanym na integrację ze strukturami zachodnimi? Czy też reformy wewnętrzne stanowią zapowiedź nieuniknionego, radykalnego zwrotu w polityce zagranicznej? Jaką strategię wobec takiej Turcji powinna przyjąć Unia Europejska?

W raporcie opisano najważniejsze przemiany w tureckiej polityce wewnętrznej i zagranicznej, które będą wpływały na kształt państwa w najbliższych latach, i sformułowano rekomendacje dla Polski i Unii Europejskiej odnośnie do relacji europejsko-tureckich.