• Wersja dla niedowidzących
  • wersja mobilna
  • e-Księgarnia
  • RSS
  • Dołącz do nas na Facebook
  • Dołącz do nas na Twitter
  • Dołącz do nas na Flickr
  • Oglądaj nas na YouTube
  • Dołącz do nas na Instagram
  • PISM English version
  • ПИМД Российская версия
Strona główna > Wydarzenia > Konferencje > Kosowo: europejska perspektywa?

Kosowo: europejska perspektywa?

font lower
font default
font bigger
podziel się:
facebook
twitter
gogole+
linkedin

 

07 kwietnia 2011

7 kwietnia 2011 r. w siedzibie Polskiego Instytutu Spraw Międzynarodowych odbyło się seminarium pt. „Kosowo: europejska perspektywa?” W charakterze panelistów udział wzięli Marta Szpala z Ośrodka Studiów Wschodnich, dr Marko Babić z Katedry Europeistyki WDiNP UW oraz dr Rigels Halili z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu oraz University College London, School of Slavonic and East European Studies. Spotkanie moderował Tomasz Żornaczuk (PISM).

W swoich wystąpieniach paneliści wskazywali na szereg wyzwań, jakie stoją przed Kosowem. Należą do nich m.in. przyspieszenie rozwoju gospodarczego, integracja regionalna i europejska oraz rozwiązanie problemów dotyczące północnej części państwa. Brak uznania przez wszystkie państwa Unii Europejskiej powoduje, że nie może ona przeprowadzić pewnych inicjatyw w odniesieniu do Kosowa. To skutkuje m.in. tym, że w odróżnieniu od innych państw Bałkanów Zachodnich, Kosowo ani nie zostało objęte ruchem bezwizowym z państwami Strefy Schengen, ani nie podpisało Układu o Stabilizacji i Stowarzyszeniu, co pozostaje priorytetem kosowskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Rozwój gospodarczy Kosowa jest utrudniony przez brak preferencyjnej umowy o handlu z UE. Kolejną przeszkodę stanowi brak infrastruktury oraz sprawnych instytucji państwowych. To z kolei prowadzi do ograniczenia inwestycji zagranicznych. Utrudnieniem dla tych ostatnich jest często również brak wykwalifikowanej siły roboczej. Naprawie gospodarki w niewielkim stopniu służą środki z pomocy międzynarodowej, które często stanowiły inwestycje krótkoterminowe obliczone na zapewnienie bezpieczeństwa oraz opłacenie działalności administracji międzynarodowej.

Odpowiedzialność za poprawę sytuacji wewnętrznej w Kosowie spoczywa przede wszystkim na elitach politycznych tego państwa. Bez sprawnych instytucji będzie ono generować zagrożenie dla miękkiego bezpieczeństwa w bezpośrednim sąsiedztwie Unii.     Nieudolna polityka UE wobec problemów Kosowa wpłynie na ocenę jej polityki zagranicznej oraz jej możliwości jako gracza globalnego. Tymczasem ocena przebiegu ostatnich wyborów w Kosowie oraz sytuacja na scenie politycznej bezpośrednio po nich powoduje, że perspektywy europeizacji i integracji europejskiej tego kraju pozostają wątpliwe.

W polityce zagranicznej Kosowo skupia się na nawiązywaniu i pogłębianiu współpracy bilateralnej z państwami, które uznały jego niepodległość, przy czym najważniejszym partnerem tego kraju pozostają Stany Zjednoczone. Brakuje natomiast strategii wobec relacji z Serbią, a tymczasem to one będą w dużym stopniu warunkowały przyszłość Kosowa. Te państwa będą w najbliższej przyszłości w znacznej mierze zależne od siebie m.in. poprzez fakt, że z Brukseli płyną sygnały o konieczności uznania niepodległości Kosowa przez Serbię przed jej przystąpieniem do UE. Obecnie 40% mieszkańców Serbii uważa, ze Kosowo jest niepodległym państwem. Z kolei aż 60% sądzi, że zostanie ono kiedyś uznane jako takie przez Serbię. Większa współpraca z Serbią przyniesie Kosowu nowe perspektywy rozwoju, jednak póki co jest ona trudna do osiągnięcia z uwagi na fakt, że dialog między społecznościami albańską i serbską ciągle charakteryzuje się dużym nasyceniem emocjonalnym i zatraceniem poczucia rzeczywistości. Warte odnotowania są niedawne deklaracje prezydenta Serbii Borisa Tadicia o potrzebie pojednania serbsko-albańskiego.


Więcej zdjęć


 
Portal PISM wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich zapis lub wykorzystanie.
Więcej informacji znajdziesz w naszej Polityce Prywatności.
Akceptuję politykę prywatności portalu. zamknij